Σχόλιο στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ως αναφορά τα σώματα ασφαλείας

ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΑΞ/ΚΩΝ-ΑΝΘΥΠΑΣΤΥΝΟΜΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Θεσσαλονίκη, 22/05/2012

Οι Υπηρεσίες Δημόσιας Τάξης και Ασφάλειας έχουν ως αποστολή την διασφάλιση της ομαλότητας προς όφελος του κοινωνικού συνόλου κατά τη διάρκεια συγκεντρώσεων, απεργιών και παντός τύπου κινητοποιήσεων οργανωμένων κοινωνικών ομάδων με σεβασμό στα όποια αιτήματα εκφράζονται.

Όλες οι σύγχρονες Αστυνομίες του Δυτικού κόσμου διαθέτουν ειδικές κατασταλτικές μονάδες για την αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων διασάλευσης της Δημόσιας Τάξης.

Όλες οι σύγχρονες Αστυνομίες διέπονται από ιεραρχία και ειδική εκπαίδευση για την εκπλήρωση της αποστολής τους.

Από πού προκύπτει η διαπίστωση ότι καλλιεργείται αντιδημοκρατικό φρόνημα στο προσωπικό των Σωμάτων Ασφαλείας στη χώρα μας και παραβίαση των δικαιωμάτων των πολιτών; Άλλωστε η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ έχει τόσες ειδικές Υπηρεσίες για την αυτοκάθαρσή της που τυχόν αυθαιρεσίες μεμονωμένων Αστ/κών τιμωρούνται παραδειγματικά.

Είναι εντελώς αναληθές ότι στα συλλαλητήρια και τις διαδηλώσεις οι Αστ/κοί οπλοφορούν.

Πως θα εξασφαλίζεται η τάξη και ασφάλεια, αν όπως εκφράζεται στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ διαλυθούν οι ειδικές δυνάμεις, σε περιπτώσεις παρεκτροπής εκ μέρους των διαδηλωτών;

Ναι χρειάζεται αναβάθμιση η εκπαίδευση στις Αστυνομικές παραγωγικές σχολές και πρώτοι εμείς οι Συνδικαλιστές το τονίζουμε. Σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα όπως η μετανάστευση, τα ναρκωτικά και ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι σύνθετα προβλήματα που απαιτούν συλλογικές δράσεις από πολλούς συναρμόδιους φορείς, Υπηρεσίες και Υπουργεία και δεν είναι ζητήματα που αφορούν μόνο την Αστυνομία. Πρέπει επιτέλους να πούμε τα πράγματα με τ΄ όνομά τους σ΄ αυτή τη χώρα.

Ο κάθε Αστ/κός έχει υποστεί κάποια εκπαίδευση είτε προσελήφθη μέσω Πανελληνίων εξετάσεων είτε με άλλον τρόπο και δεν δύναται να εκφράζεται η άποψη ότι κάποιοι πρέπει να μετατεθούν σε άλλες δημόσιες Υπηρεσίες, τη στιγμή μάλιστα που η εγκληματικότητα συνεχώς εξελίσσεται και η Αστυνομία καλείται καθημερινά να αντιμετωπίσει νέες προκλήσεις.

Όσον αφορά την πρόταση οι Υπηρεσίες Δημόσιας Τάξης να είναι πολιτικές υπηρεσίες και να αποστρατιωτικοποιηθούν η Αστυνομία και το Λιμενικό (για το Πυροσβεστικό Σώμα ουδεμία μνεία γίνεται) εκτιμούμε ότι δεν αντέχει σε καμμία κριτική. Πρέπει κατά την άποψή μας να υπάρχει ιεραρχία, στρατιωτική δομή και αξιοκρατία στα Σώματα Ασφαλείας που θα εξασφαλίζεται με ένα σύγχρονο σύστημα κρίσεων και προαγωγών αδιάβλητο και αντικειμενικό. Άλλωστε οι λογικές της ισοπέδωσης και του λαϊκισμού δεν αρμόζουν σε χώρες με την ιστορία και τον πολιτισμό της πατρίδας μας.

Απόσπασμα από το προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ως αναφορά τα σώματα ασφαλείας όπως δημοσιεύτηκε στο www.policenet.gr 

 

«ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ»

ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΑΞ/ΚΩΝ-ΑΝΘΥΠΑΣΤΥΝΟΜΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Θεσσαλονίκη, 01/05/2012

 

Η ζωή όλων των Ελλήνων όπως και ημών των ενστόλων επιδεινώθηκε δραματικά τα τελευταία δύο έτη.

Επιπλέον το ηθικό μας έχει καταρρακωθεί πλήρως. Είναι τόσα τα απανωτά χτυπήματα που δεχτήκαμε συνεπεία του μνημονίου που δεν τα χωρά ανθρώπου νους.

Για το λόγο τούτο δεν πρέπει να ξεχάσουμε:

Αυτούς που διόγκωσαν τεχνηέντως το έλλειμμα για να οδηγηθούμε στο ΜΝΗΜΟΝΙΟ.

Αυτούς που μίλησαν για Τιτανικό αναφερόμενοι στην πατρίδα μας και έτσι οδήγησαν τη χώρα στα σαρκοβόρα σαγόνια του Δ.Ν.Τ.

Αυτούς που διέδιδαν ανά την υφήλιο ότι κυβερνούν μια διεφθαρμένη χώρα.

Αυτούς που εμπαίζοντάς μας, δήλωναν ότι, μαζί τα φάγαμε.

Αυτούς που μας αποκάλεσαν διεφθαρμένους, κοπρίτες, τεμπέληδες και αντιπαραγωγικούς.

Αυτούς που, με τις συνεχείς περικοπές των εισοδημάτων μας και με την επιβολή αλεπάλληλων δυσβάστακτων χαρατσιών, μας κατάντησαν πένητες και καταθλιπτικούς.

Αυτούς που με την έμπνευση του δημοψηφίσματος λίγο έλειψε να μας οδηγήσουν εκτός Ευρωζώνης.

Πλέον η επιβίωση έγινε το ζητούμενο.

Η καταστροφή μας συνετελέσθη ήδη σε μόλις 2 έτη.

Και η ειρωνεία είναι ότι Aυτοί που μας έφεραν ως εδώ επαγγέλλονταν το περίφημο πλέον «λεφτά υπάρχουν».

Η ΚΩΜΩΔΙΑ ΟΜΩΣ ΕΓΙΝΕ ΤΡΑΓΩΔΙΑ.

Τουλάχιστον ας μην παριστάνουν τους σωτήρες, αφού όλοι γνωρίζουν τα έργα και τις ημέρες τους.

ΚΙ ΟΠΟΙΟΙ ΚΛΗΘΟΥΝ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 6ης ΜΑΪΟΥ ΑΣ ΠΡΟΤΑΞΟΥΝ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΟΥΝ ΤΑ ΟΛΕΘΡΙΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΑΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ.

ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΑΞ/ΚΩΝ-ΑΝΘΥΠΑΣΤΥΝΟΜΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Θεσσαλονίκη, 12/04/2012

Η Δυναμική Παρέμβαση εύχεται σε όλους τους Ένστολους των Ενόπλων Δυνάμεων, Σωμάτων Ασφαλείας και Ειδικά στους Υπηρετούντες στην Ελληνική Αστυνομία καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα.

Η σταύρωση όλων των Ελλήνων, όπως εκείνη του Χριστού, που συντελείται τα τελευταία δύο χρόνια με τις αλόγιστες αποφάσεις, ας λάβει επιτέλους ένα τέλος.

Λειτουργία Κέντρου Κράτησης – Φιλοξενείας λαθρομεταναστών στην Αμυγδαλέζα. Tο μεταναστευτικό μέγιστο Εθνικό Ζήτημα

ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΑΞ/ΚΩΝ-ΑΝΘΥΠΑΣΤΥΝΟΜΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Θεσσαλονίκη, 05/04/2012

Με αφορμή την απόφαση για ίδρυση και λειτουργία Κέντρου Κράτησης – Φιλοξενείας λαθρομεταναστών στην Αμυγδαλέζα πλησίον της Σχολής Αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ., που αποφασίστηκε αιφνιδίως από την ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, δηλώνουμε την αντίθεσή μας σε τέτοιες πρακτικές που μόνο σε επικοινωνιακά οφέλη στοχεύουν.

Ως ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ πιστεύουμε ότι η ίδρυση τέτοιων κέντρων πρέπει να γίνει κατόπιν σοβαρής μελέτης σε χώρους που δεν θα δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα απ' όσα θα επιλύσουν και αφού εξασφαλισθούν, τα απαραίτητα κονδύλια και οι ανθρώπινοι πόροι για την λειτουργία τους. Να ληφθούν υπόψη σοβαρά οι υγειονομικές και περιβαλλοντολογικές παράμετροι της λειτουργίας τους.

Η επιλογή των χώρων να γίνει με την σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινωνιών. Πάντως σε καμία περίπτωση τα κέντρα αυτά δεν πρέπει να γίνουν σε χώρους εκπαίδευσης, πλησίον ή εντός οικισμών, σε χώρους ιδιαιτέρου φυσικού κάλους με τουριστική επισκεψιμότητα και σε περιοχές γειτνιάζουσες με αρχαιολογικούς χώρους.

Οι μετανάστες πρέπει να αντιμετωπιστούν ως άνθρωποι και όχι ως μάζα.

Και μην ξεχνάμε ότι το μεταναστευτικό δεν είναι αστυνομικό πρόβλημα αλλά μέγιστο Εθνικό Ζήτημα και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί εκ μέρους όλων των υπεύθυνων φορέων.

Κίνητρα στην Αποδότικότητα του Αστυνομικού και στην Εξέλιξη του. Υπαρχουν?

Με αφορμή τις πρόσφατες συζητήσεις και προβληματισμούς περί του χρόνου των τακτικών κρίσεων και την διεξαγωγή τους η μή, επανέρχεται επίκαιρο όσο ποτέ το ερώτημα «Άραγε ποιο είναι το επιδιωκόμενο? Το ΠΟΤΕ διεξάγονται οι Κρίσεις – Προαγωγές των Αξιωματικών ή το «ΠΩΣ» διεξάγονται? Χρήζει αναμόρφωσης το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο ?» Η απάντηση είναι αυτονόητη και η ερώτηση αποκτά ρητορικό χαρακτήρα σε μία εποχή που το Ηθικό όλων μας έχει καταρρακωθεί και όλοι αναρωτιόμαστε «Τι να περιμένει ακόμα το Αστυνομικό επάγγελμα και δη τους φορείς Διοικητικών θέσεων όπως οι Διοικητές –Αξιωματικοί Υπηρεσιών αλλά και το προσωπικό αυτών? Για ποιες «κρίσεις –προαγωγές» μπορεί να τοποθετείται η Πολιτεία όταν κωφεύει η τουλάχιστον κωλυσιεργεί στην υιοθέτηση των προτάσεων της Ομοσπονδίας για ένα νέο σύστημα εξέλιξης – ανάδειξης – επιλογής των στελεχών της ΕΛ.ΑΣ. Ασφαλώς και θα αποτελούσε φωτοβόλο νεωτερισμό η συμμετοχή αιρετών εκπροσώπων της Ομοσπονδίας στα αρμόδια συμβούλια κρίσεων – προαγωγών. Γιατί να θεωρείται taboo ίσως από κάποιους αυτή η επιτακτική για μένα ανάγκη όταν θα υπάρχει η πλαισίωση στην αξιολόγηση από ασφαλιστικές δικλείδες που ε π ι τ ε λ ο υ ς θα πρέπει να τεθούν σε μία βάση μελέτης αρχικά και θέσπισης στην συνέχεια? Οι περισσότεροι εκ της πολιτικής Ηγεσίας αναλαμβάνοντας Θέσεις αποφασιστικής αρμοδιότητας και δικαιοδοσίας αναζητούν σε άκρατο και με λανθασμένο τρόπο κατά την ταπεινή μου προσωπική άποψη χωρίς καμία εμπεριστατωμένη τουλάχιστον μελέτη την υιοθέτηση και τον οραματισμό για μετασχηματισμό της ΕΛ.ΑΣ. σε δομές F.B.I. η σε δομές λειτουργίας Πολιτειακής Αστυνομίας (State Police) ιδρύοντας Υπηρεσίες και Τμήματα που ευελπιστούμε να ευδοκιμήσουν προς όφελος της κοινωνίας. Έχοντας την τύχη να έχω παρακολουθήσει αυτές τις προαναφερθείσες δομές λειτουργίας λέγω το εξής: Πιο σύμφωνο από εμένα προσωπικά για αυτή την τακτική μόνο μέσα από μελέτη φυσικά δεν θα έβρισκε κανείς εκ της πολιτικής Ηγεσίας! Γνωρίζουν όμως οι εκ της Πολιτικής Ηγεσίας ότι σε Αστυνομικές Κοινωνίες όπως των Η.Π.Α. υπάρχει και το εκλεκτορικό η καλύτερα εκλογικό σύστημα προαγωγής και ανάδειξης εκ των Υφισταμένων Αστυνομικών η εκ των κατοίκων της τοπικής επικράτειας του Αρχηγού της Αστυνομίας η του Διοικητή της Υπηρεσίας (Sheriff’s County Police Depts)? Δεν έχω την άποψη φυσικά ότι πρέπει ως αποτέλεσμα να καταλήξουμε τελικώς σε μία τέτοια πραγμάτωση όπως το τελευταίο. Το παράδειγμα δόθηκε για να ενισχυθεί το ερώτημα γιατί θεωρούμε κάποια θέματα taboo η ανεφάρμοστα και κάποια άλλα υιοθετούνται αμέσως? Περα όμως από όλα τα παραπάνω, που είναι το κίνητρο στην υφιστάμενη δομή λειτουργίας τους Σώματος που θα πρέπει η Πολιτεία να είχε προ πολλού εισάγει έτσι ώστε να εξασφαλίζεται ανταποδοτικά η διατήρηση της «απόδοσης» και η αντίστοιχη «αποκόμιση οφέλους» ατομικού αλλά και Υπηρεσιακού? Σύμφωνα με την «Θεωρία της Προσδοκίας» του σύγχρονου Management διαπιστώνουμε ότι υπάρχει π α ν τ ε λ ή ς απουσία σύνδεσης «κινήτρων – απόδοσης - ανταμοιβής – εργασίας» Λεπτομερείς θέσεις και ακριβείς νεωτεριστικές αλλαγές που πρέπει επιτέλους να εισαχθούν και να ακολουθηθούν όπως κάνουν άλλες Σύγχρονες Αστυνομίες και τις οποίες είμαι σε θέση να προτείνω δεν είναι επί του παρόντος και κυρίως λόγω της προσπάθειας αποφυγής κατάχρησης του χώρου να παρουσιαστούν σε ένα σύντομο άρθρο. ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΝΑ ΜΗΝ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΑΠΟΜΑΚΡΥΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΚΟΙΝΩΝΟΙ ΑΠΟΨΕΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ. Το σίγουρο είναι πως ότι πρέπει να προταθεί εν τέλει, αυτό να είναι και σύμφωνο και με Πανεπιστημιακές μελέτες περί της Διαχείρισης Ανθρωπίνου Δυναμικού. Θεμελιώδες αξίωμα του οποίου είμαι οπαδός και εγώ προσωπικά, είναι ότι αποτελεί βασική συνιστώσα της καθημερινής μας συμπεριφοράς η «προσδοκία». Αν κάθε αστυνομικός γνώριζε ότι το σύνολο των ενεργειών που οφείλει να αναπτύξει με σκοπό την εκπλήρωση του έργου του, θα απέφερε στον ίδιο κάποιο άμεσο όφελος (π.χ. κάποια ταχύτερη από τα προβλεπόμενα προαγωγή), τότε θα αναλάμβανε πρωτοβουλίες και δράσεις που θα βελτίωναν την απόδοση του ιδίου και της υπηρεσίας του. Από την άλλη αν οι αξιωματικοί (υπαστυνόμοι, ο υποδιοικητής, ο διοικητής ενός Τμήματος κλπ) γνώριζαν ότι από την δράση/απόδοση των υφισταμένων τους θα είχαν και οι ίδιοι κάποια ανάλογα οφέλη, τότε θα ενεργούσαν με ένα τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να θεωρηθούν αποτελεσματικοί στην υπηρεσία τους. Προσοχή όμως! Ενα σύστημα αξιολόγησης που επιδιώκει να εισάγει μια μέθοδο ποσοτικοποίησης κάθε ενέργειας / δράσης (αξιολόγησης του ατόμου μέσω των επιδόσεων που προκύπτουν από την, με σαφήνεια, προσδιορισμένη βαθμολόγηση κάθε ενέργειας που καταβάλλει) αντανακλά μεν με σχετικά ακριβή τρόπο τις δυνατότητες και τις αποδόσεις των μελών της υπηρεσίας αλλά πρέπει να συνδυάζεται και με τον συνυπολογισμό των αναγκών ενός ατόμου οι οποιες είναι πολλές και στη παρούσα χρονική φάση οι μεγαλύτερες του είναι ΟΙ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΕΣ. Η πολιτική των κινήτρων με την ανταμοιβή – με την ευρεία έννοια του όρου - των πράξεων κάθε ατόμου ή ομάδας συντελεί στην αναγνώριση του έργου που προσφέρεται.

Κλείνω αναφερόμενος σε θέσεις του Αν Καθηγητή Οικονομικών Επιστημών ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΡΔΑ που αναφέρει ότι η πολιτική των κινήτρων για να θεωρηθεί ως επιτυχημένη οφείλει να έχει κάποιο απτό αποτέλεσμα, εισάγοντας ένα σύστημα αξιολόγησης απαλλαγμένο από υποκειμενικές κρίσεις. Το αποτέλεσμα αυτό ποσοτικοποιούμενο (όπως ένα point system) πρέπει να καταλήγει στην απόδοση κάποιου βαθμού (π.χ από το 10 έως το 500-αυτό καθορίζεται ανάλογα-) ανά περίπτωση. Το άθροισμα αυτών των βαθμών, ανά άτομο, εισάγει ακολούθως μια διαδικασία εξέλιξης, βαθμολογικής (ή ακόμα και μισθολογικής). Αυτό το οποίο δεν πρέπει να διαφεύγει από κανέναν είναι ότι καθοριστικό στοιχείο της έννοιας της προσδοκίας και της παρακίνησης αποτελούν τα κίνητρα, οι σταθερές αξιοπρεπείς ανταποδοτικές ανάλογα με την κοινωνική προσφορά ΧΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΑΜΟΙΒΕΣ αλλά και το περιεχόμενο της εργασίας, που πρέπει να ικανοποιεί τον άνθρωπο που την ασκεί και να του δημιουργεί αισθήματα αυτοολοκλήρωσης, αναγνώρισης και δημιουργικότητας.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΔΑΚΤΥΛΟΥΔΗΣ